Думкі аднаго чалавека

Опера-гэта нешта.Прапанавалі схадзіць мне,я падумаў чаму і не.Не дачакаўшыся 2-ой дзеі я сышоў.Мо такая опера трапіла(Мадам баттэрфляй),але я спаў...нешта кажуць па-італьянску і нічога не зразумела!
Лепш за тэатр нічога няма!

Учора быў гэтым мерапрыемстве.Усё спадабалася,бо ніколі я не быў на мерапрыемстве такога фармату.Што мне асабліва да спадобы,дык гэта тое,што можна пабачыць сапраўдны твар розных палітычных арганізацый.Тыя ж бхдшнікі і маладафронтаўцы расчароўваюць мяне ўсё больш і больш.Прычапіліся да слова хрысціянства ў рэзалюцыі форума.Ды і прамова Севярынца не ўразіла,хоць і была моцнай у плане выступлення.Шмат чаго было на форуме,пэўна той хто хоча сам усё ведае ці нават там быў.
А хто з фрэндаў быў?Якія ў вас уражынні?

Сёння схадзіў у кінатэатр "Беларусь".Быў я ў ім першы раз і шчыра кажучы ён мяне ўразіў.Гомельскі кінатэатр Калініна і побач не стаяў!Глядзеў фільм "2012".Глядзець такія фільмы на вялікімі экране проста неапісуемае відовішча...лепш самому ўсё ўбачыць)Што мяне ўвесь час радуе ў амерыканскіх фільмах,дык гэта тое,што ў іх паўсюдна бачны сцяг Амерыкі.Як я разумею ў Амерыкі быць патрыётам сваёй краіне доўг і абавязак.Вось бы нам да такога дажыць...

Сёння схадзіў на дыскусійны клуб.Тэма была "Эканамічная мадэль Беларусі".Выступаў Яраслаў Раманчук.Шчыра кажучы я баяўся ісці на гэтую тэму,бо не надта дасведчаны ў эканамічных пытаннях,але ўсё ж такі пайшоў,бо шмат чаго чуў пра Раманчука,чытаў яго на Свабодзе.На жаль,дыскусіі як такавой не было.Ён выступаў,а потым мы задавалі яму пытанні.Пытанні былі цікавыя і жыццёвыя.Калі каму цікава то наступная сустрэча будзе 15 снежня пра гістарчыную сімволіку.Яшчэ нешта я пабачыў у аб'явах будзе ў наступны аўторак,пра правапіс дыскусія ў 6 гадзін на Сядзібе ТБМ,
P.S Ніхто выпадкова з фрэндаў не быў сёння на дыскусійным клубе?

Кожны графаман марыць быць у цэнтры ўвагі.У некаторых з іх гэта атрымліваецца.Увогуле--што ж такое грамафаманства?Заглянуўшы ў вікепедыю, я знайшоў гэта:
“Графома́ния (от греч. γραφο — писать и греч. μανία — безумие, исступление) — болезненное влечение и пристрастие к усиленному и бесплодному писанию, к многословному и пустому, бесполезному сочинительству.”

У ЖЧ карыстальніка http://grafamanka.livejournal.com/ шмат чаго цікавага ёсць.Тут і гісторыя пра тое, што наша Графаманка паехала ў вайсковую частку.А там жа столькі ўсяго цікавага!)Нашу гераіню больш цікавіла не заданне,якое ёй трэба было выканаць,а маладыя афіцэры.Як толькі яна даведалася, што ў аднаго з іх ёсць пярсцёнак на пальцы,то-- о Божа,цытую:” Гэтая акалічнасць сапсавала ўсе ўражанні дазволіла мне ўпэўніцца ў тым, што лейтэнант – хлопец сапраўды сур’ёзны.”Шкада,шкада што ён не належыць мне,падумала яна))Увогуле ,ЖЧ нашай беларускай графаманкі вельмі цікавы.Там і гісторыя пра тое,як ёй чытаў 40 гадовы мужчына вершы.І пра тое,як яна, начытаўшыся кніжку пра магію,незнарок пачала ў яе верыць.З апошняга можна выдзеліць знаёмства з Гафурам.
Ветранасць назіраецца ў допісах графаманкі.То ёй афіцэра хочацца,то мужчынаў азіяцкіх.Цікава-- ці не перадаецца гэтая хвароба пад назвай графаманія?)) Прыемных графаманстваў,спадарыня)

Страчанае

Больш не ўбачу я мінулае сваё,
Вярнуцца я цяпер змагу ў яго хіба ў сне.
О сны мае,нашто яно маё,
Навошта мне мінулае сусвецце?

Бягу ўдалеч,надалей ад яго--
Ад горада,людзей навокал,кветак...
Мне не прабачыць ,пэўна, ён,
А можа,ён прабачыць ўсё,хто знае…

Больш не вярнуся я туды,дзе быў калісьці,
І не змагу жыць так,як жыў раней.
Але я не шкадую, што так выйшла,
Бо веру ў тое,што тут лепей будзе мне…

08/10/2009

Вось што напісалася сёння.Зваротнага шляху назад ужо няма,тут-сваё жыццё,а там сваё...
Такія вось уражынні пачуцці ў мяне выклікаў Гомель.

Пра недахопы іншых пісаць лёгка і цікава.А пра свае...ці здольны вы на гэта паважаныя фрэнды?

Вось я і ў родным Гомелі.Ехаў я з аднымі пачуццямі,а зараз нешта і няма іх.Тыя людзі з якімі ты раней быў у сябрах,зараз ужо не такія сябры.Так,ты трымаеш з імі сувязь,вітаешся,пасміхаешся,але...але адчуваеш што ты адарваны ад іх,у іх сваё жыццё,а ў цябе сваё.Ды і ўвогуле,ідзеш па Савецкай,хочаш уявіць што гэта праспект Незалежнасці,але не атрымліваецца.Ты бачыш родную вуліцу Савецкую яркую,з рознымі гірляндамі,бачыш сцяжок Расіі ў кніжнай краме на вітрыне,чуеш "чистую русскую речь" якую можна пачуць толькі ў нас(з такім "русским" акцэнтам).Адчуваеш сябе чужым і непатрэбным тут і цяпер.Я не кажу што я мінчук,як робіць шмат хто з тых,хто жыве ў Менску,але не нарадзіўся ў ім.Мне часта кажуць што мол рабі як мінчук,думай як мінчук...але я гамельчук і ніколі не адракуся гэтага.
І яшчэ пачуццё часу...тут ніхто нікуды не спяшаецца,усё стаяць(у маім уяўленні).Цяжка адвыкаць ад хуткага руху,ад бега...Часам так і хочацца сказаць якая ж дупа гэты Гомель,але я так ніколі не скажу,бо ў нас хапае добрых людзей,проста я сам сутыкаюся з дрэннымі прыкладамі і ў гэтым вінаваты толькі я сам.
Увогуле прыязджаючы ў родны горад,адчуваеш,што ты змяняешся і глядзіш на навакольны свет па-іншаму...пэўна я расту,халера ведае...

Цікава,а дзе Лукашенка?можа ен таксама захвареу...

Нешта і мяне пачала ахопліваць паніка...чытаеш гэтыя навіны і ўпадаеш у ступар...Ды і кожны дзень усё больш і больш людзей носяць маскі,ствараючы змрочную атмасферу.Вельмі баюся ізноў захварэць на пнеўманію,бо гэта вельмі цяжка і жудасна...Ды і знаёмыя адзін за адным пачынаюць хварэць.Пэўна абмяжую кантакты з усімі сябрамі і знаёмымі на тыдзень...

Дастала ўжо гэта паніка!Грып,грып...ды шчэ ходзяць розныя з марлявымі павязкамі(можа зараз так модна?)У інтэрнеце толькі і чуеш пра гэта.Нешта падобнае было пад час асецінскай вайны...тады таксама пра яе ўсе казалі.Пэўна нехта хоча каб мы панівалі,але хто...

Схадзіў сёння на Дзяды.Усё спадабалася,хоць нас было і не шмат.Нават трапіў на здымак НН:



Добра ўсё прайшло,шмат каго ўдалося пабачыць.Не шкадую што пайшоў.А вам як гэта мерапрыемства,шаноўныя фрэнды?)

Стаю я сёння на кастрычніцай,бачу негроідаў,чалавек 20...ну да мяне падыйшлі два і папрасілі сфатаграфавацца...я не адмовіў...з вамі такое было?

Сёння даведаўся што мой папугай памёр.Яму было 6 год,урачы сказалі што шчэ малады.Неяк звыкся я да яго,за 6 год ён стаў паўнавартасным членам сям'і і тут такое...заўжды цяжка губляць дамашнюю жывёлу.Яго звалі Кеша...((

Быў сёння на здымках перадачы "Ответный ход" па БТ.Неяк нас так раптоўна з гіст.факу запрасілі,ну я і пайшоў.Думаў будзе тэма нейкая гістарычная,а як аказалася размова была пра аборты.Само шоў не спадабалася,бо палемікі як такавой не было,усе з усімі згаджаліся і хлопалі.Сам будынак БТ увогуле не ўразіў...усё такое савецкае і адсталае...жахі...

Паглядзеў зараз фільм пра СПБ(во якая ў іх абрывіятура)Ахоўнікаў ЯгоВялікасці паказваюць як суперменаў такіх,расказваюць у пра тое,якая недаступная крэпасць Адміністрацыя прэзідэнта)
Мо хто таксама бачыў гэта фільм?)

Схадзіў сёння на гэта мерапрыемства.Вельмі быў уражаны нашымі пісьменнікам.Усіх чуў упершыню...словамі не апішаш усе эмоцыі якія былі пад час выступленнях нашых,а вось украінскія а не ўразілі(пра польскіх ды літоўскіх маўчу)Узровень і арганізацыя мне спадабаліся,вельмі хочацца каб такія мерапрыемствы праходзілі часцей.
Мо хто быў сёння там?Цікава будзе падзяліцца думкамі)

Вось так нечакана і стукнула мне 18.Цяпер я магу галасаваць,я падпадаю пад угалоўную адказнасць ды шмат чаго яшчэ магу...жыццё толькі пачынаецца,так нечакана.

Сёння схадзіў у тэатр беларускай драматургіі на спектакль "Дзённік паэта(інтымны дзённік)"Раней я ўжо быў знаёмы з гэтым спектаклем,бо чытаў яго ў Дзеяслове.Там гісторыя пра тое што знайшлі інтымны дзённік Багдановіча.Першая частка спектакля-падзеі якія адбываліся ў час Багодановіча(пра тое што ён пісаў у дзённіку),у другой пра сучаснасць...як дзённік хацелі апублікаваць,але не ўсе гэтага жадалі...Вельмі цікава ўсё было,жыва і яскрава.Усім раю схадзіць.
P.S Цікава,мо з фрэндаў хто і хадзіў сёння?)

Вось і паказалася сёння сонейка)))
А вы думалі)